Koyu kahverengi ağaçlar yerini gelinler gibi süslü dallara bıraktı. Gelinciklerin açtığı bahardayım.. Beyaz elbiseli, hasır şapkalı kızın papatyaları sakinlik ve sükût ile toplayıp sonucunda heyecanla “seviyor sevmiyor” yaptığı bahardayım. Musa amcanın dumanı tüten çayını yudumladığı bahardayım. “Ey gök! Gülüşlerinde ki mutluluk mu bahar? ” denilen zamanın içindeyim. Papatyaların, güllerin ve gelinciklerin arasında yürüyorum. Ciğerlerim patlarcasına havayı içime çektim… Annemin kokusu mu bu? Eşsiz, tarifi zor bir koku belkide. Sümbül bu.. Annemin kokusu, emindim. İşte tam olarak bu kokunun baharındayım…

Mevsimin içinde bahar,

Baharın içinde ben,

Peki… Hangi bahardayım

Fark eder mi?

Sılanur ÇELİKEL

Sevdi bulut…

Çok sevdi,

Bundandır aralıksız yağmurlar,

Çaresizliğimin çığlığıydı şimşekler…

Güneşten yoksun bir gün

Yüreğimde ki senliğin,

Sensizliği ile

İzledim seni;

Sevilmeden , sevmek

Tamamlanmadan , eksilmek

Mutlu olmadan , üzülmek

Yürek ister azizim…